آرشیو دانشنامه صنایع دستی ایران

مرس نوعی پارچه مخصوص است که در مناطق کردنشین برای تهیه پوشاک محلی از گذشته‌های بسیار دور در این مناطق رایج بوده است.

حکاکی نقوش برجسته بر سطحی از آهک را آهک بری گویند. از آهک بری های معروف ایران میتوان به قسمتی از تزئینات حمام خانه عامری ها در شهر کاشان و حمام ظهیری و خان در شهر سنندج اشاره کرد.

آئینه‌دان یا چنته یکی از صنایع دستی کهگیلویه و بویراحمد کیفی دسته بلند است که جهت وسایل شخصی زنان و نگهداری قرآن و آینه کاربرد دارد.

زره بافی از در هم تنیدن مفتول های فلزی بر اساس الگوی تن پوش و کلاه خود بدست می آید. در ادامه مطلب با این هنر دستی آشنا می شویم.

طلاکوبی یکی از شیوه‌های تزئین اشیاء و آثار فولادی است که در شهر اصفهان از زمان‌های بسیار دور، رواج دارد.

گبه پرزهای بلند دارد و در بافت آن شمار پود بیشتری به کار می‎رود که تاثیر چشمگیری بر نرمی گبه می‎گذارد. در ادامه مطلب با این هنر سنتی آشنا می شویم.

چلنگری یعنی آهنگری سبک و محلی که در آن اشیاء سبک‌وزنی مانند میخ‌طویله، میخ سرکج، نیم‌ذرع بزازی، انبر و سیخ و سه‌پایه‌ی آهنی، زنجیر و سیخانک، قلم، سنبه، منقل آهنی، چفت‌و‌ریزه، تملیک، اسکنه، مقار، درفش ، جوالدوز و امثال این‌ها می‌ساختند.

هنر ارسی سازی پیوندی بین ‏نازک کاری چوب، شیشه بری و نجاری و طراحی است.

از جمله رشته های سرامیک تهیه و پرداخت اشیاء هنری از خاک و سنگ می‌باشد که از قدیم به نام کاشی و سفال سازی درکشور ما رواج کامل داشته است. در ادامه مطلب با این هنر آشنا می شویم.

سرمه دوزی یکی از رودوزی‌های شاخص و فاخر ایرانی است که در ادامه مطلب با این هنر سنتی و باستانی آشنا می شویم.

هنر ورشوسازی از کشور لهستان به ایران وارد شده و نام ورشو به دلیل شهر ورشو مرکز کشور لهستان بر روی این فلز ماندگار شده است. در ادامه مطلب به این هنر دستی پرداخته ایم.