نقد و برسی فیلم ایتالیا ایتالیا

نقد و برسی فیلم ایتالیا ایتالیا

ایتالیا ایتالیا، اولین فیلم سینمایی بلند کاوه صباغ‌زاده است. وی برای اولین اثر بلند خود به سراغ ساخت فیلمی موزیکال، کمدی و فانتزی رفته است. فیلم صباغ‌زاده، در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر، در بخش سودای سیمرغ وارد رقابت شده است.

ایتالیا ایتالیا فیلم موزیکال و فانتزی است که فضایی متفاوت دارد و برای فیلمسازی جوان به عنوان اولین فیلم سینمایی، تجربه‌ای بسیار سخت محسوب می‌شود و صباغ‌زاده توانسته از آن برآید. فیلم پر از صحنه‌های موزیکال و کمدی است و روایتگر قصه عاشقانه خواننده‌ایایتالیایی است که درگیر قصه عشقی شده است.

فیلم ایتالیا ایتالیا، با اقتباس از یکی از داستان‌های جومپا لاهیری، نویسنده جوان هندی‌تباری که ساکن آمریکا است، ساخته شده است. لاهیری توانسته بود در سال ۲۰۰۰، برنده جایزه پولیتزر شود.

خلاصه داستان: من دوستت دارم و این به تو هیچ ربطی نداره!

کارگردان و فیلمنامه‌نویس: کاوه صباغ زاده

تهیه‌کننده: مهدی صباغ زاده

بازیگران: حامد کمیلی، سارا بهرامی، فرید سجادی حسینی، رضا سخایی، همایون ارشادی، جهانگیر میرشکاری، ناصر سجادی حسینی، دانش اقباشاوی، فائزه علوی، آنامهر اخلاقی، آرش مرشد و (با حضور) علی ملاقلی پور، حسن زاهدی، علی جناب، درنا مدنی، پریناز کنگاوزی، آیدا اورنگ، ناصر مقدس، مهدی فهیمی، سپیده راستی فر

سایر عوامل: مدیر فیلمبرداری: معین رضا مطلبی، صدابردار: جهانگیر میرشکاری، صداگذاری: علی علویان، طراح گریم: علی بهرامی فر، مدیر تولید: ناصر مقدس، مجری طرح: مهدی معزی، طراح صحنه و لباس: زیبا موسوی، مشاور کارگردان: مهدی صباغ زاده، برنامه ریز و دستیار اول کارگردان: رضا سخایی، دستیار دوم کارگردان: مهدی فهیمی، منشی صحنه: مژگان تمجیدی، انتخاب موسیقی: کاوه صباغ زاده، نورپرداز: سعید کشی پور، مدیر تدارکات: نادر محمدی، مجریان گریم: حلیمه قشقایی، کامیار عاشورنیا، عکاس: ناصر سجادی حسینی، مشاور رسانه ای: آیدا اورنگ

نکته جالب توجه در رابطه با نام فیلم ایتالیا ایتالیا، این است که در قبل از انقلاب سریالی با همین نام از تلویزیون پخش می‌شد. آن سریال در زمان خودش، به یکی از پربیننده‌ترین سریال‌های ایران تبدیل شده بود و به همین دلیل بسیاری احساس می‌کنند صباغ زاده با انتخاب نام ایتالیا ایتالیا برای فیلم خود، قصد داشته بخشی از مخاطبان قدیمی را به پای فیلم خود بکشاند.

 

«ایتالیا ایتالیا» کاوه صباغ‌زاده فیلم‌اولی روی پرده سالن‌ همایش‌های در برج میلاد رفت.

فیلم «ایتالیا ایتالیا» کاوه صباغ‌زاده اثر متفاوتی در سینمای ایران محسوب می‌شود که اگر فیلمساز با وسواس بیشتری ایده جسورانه ساخت فیلمش را پرورش می‌داد، می‌توانست یکی از آثار شاخص سینمای ایران را به عنوان اولین فیلم فیلم کارنامه‌اش ثبت کند. با این وجود «ایتالیا ایتالیا» مطمئنا اثری قابل تامل و قابل دفاع برای صباغ‌زاده‌ای‌ست که اولین تجربه فیلم بلند سینمایی‌اش را در مقام کارگردان تجربه کرده است.

شناخت فیلمساز از ژانری که «ایتالیا ایتالیا» در آن ساخته شده سبب یک‌پارچه بودن فیلم با ریتمی مناسب شده که مخاطب را انتها با خود همراه می‌کند و انتخاب چنین فیلمنامه‌ای برای اولین تجربه کارگردانی راه رفتن روی لبه تیغ است که هر لحظه ممکن بود فیلم را به ورطه لودگی بکشاند اما صباغ‌زاده از پس این تجربه سخت برآمد.

حامد کمیلی، نقش اول فیلم، شخصیتی عاشق ایتالیاست که تمام زندگی‌اش در رویای این کشور غرق شده اما فیلمساز منطق، دلیل و انگیزه‌ای در این عشق نگنجانده است. از طرفی در ابتدای فیلم کاراکتر کمیلی، با دختری آشنا می‌شود که به یک باره از داستان حذف شده و شخصیت دیگری که سارا بهرامی نقشش را ایفا می‌کرد وارد زندگی شخصیت اصلی می‌شود. حامد کمیلی یکی از بهترین بازی‌های کارنامه‌اش را در این فیلم ارائه داده است و سارا بهرامی با بازی درخشان در این فیلم نشان داد که در سینمای ایران با وجود محدودیت‌ها بازیکران زن می‌توانند بازی‌های فیزیکی خود را به رخ تماشاگر بکشانند.

فیلم زندگی مشترک زوجی هنرمند را روایت می‌کند که به دلیل از دست دادن فرزندشان دچار مشکلاتی در زندگی زناشویی می‌شوند. در این بین سینماگرانی حضور دارند که باشخصیت حقیقی‌شان در فیلم هستند و با کاراکترهای اصلی رابطه دارند. همایون ارشادی، علی ملاقلی‌پور، رضا سخایی و جهانگیر میرشکاری از جمله این سینماگران هستند.

«ایتالیا ایتالیا» صحنه‌‌های موزیکال زیادی دارد و به خاطر فرم و فضای کمیک، می‌تواند گیشه سال بعد سینما را داغ کند و به یکی از پرفروش‌های سال تبدیل شود.

منبع: آنا/سعید طاهری

حامد کمیلی برای بازی در «ایتالیا ایتالیا» ریسک کرد
کارگردان فیلم گفت: حامد کمیلی آخرین انتخابمان بود اما حامد ریسک کرد و موفق شد.

کاوه صباغ زاده کارگردان فیلم در خصوص چگونگی شکل گیری روند تولید فیلم خود گفت: فشار زیادی روی من بود و این فشار خودش را به شکل طنز نشان داد و زمانی که فیلم نامه را نوشتم، نمی خواستم فیلم طنز بسازم.

سارا بهرامی در خصوص همکاری خود با کارگردان این فیلم گفت: من فیلم نامه را برای اولین بار که خواندم نفهمیدم موضوع آن چیست و زنگ زدم و از ایشون پرسیدم این چیه که نوشتین؟ کاوه صباغ زاده من را مجاب کرد که یک بار دیگر فیلم نامه را بخوانم و گفتم که این فیلم یا یک شاهکار خواهد شد یا طوری می شود که خودمان هم جرات دیدنش را نداشته باشیم.

مهدی صباغ راده تهیه کننده فیلم اظهار داشت: من فکر می کنم این فیلم بسیار حرفه ای ساخته شده است و من وقتی فیلم کاوه را دیدم از آن لذت بردم و هیچ بحث سخیفی در کار وجود ندارد و این فیلم نسبت به تمام فیلم هایی که میان جوان ها دیدم یک شادابی خاصی وجود داشت.

کاوه صباغ زاده در خصوص مشکلات ساخت فیلمش گفت: فراهم کردن سرمایه فیلم اول، کار سختی است و این اتفاق تقصیر هیچ کسی هم نیست، ولی مقوله دیگر هم وقت گیر بودن و سختی های طی کردن مراحل در ارشاد است. من بخشی از ماجراهای ساخته نشدن فیلم اولم را با این فیلم ترکیب کردم.

صباغ زاده در پاسخ به این سوال که علت کند بودن ریتم داستان، گفت: دلیل این اتفاق عامدانه است و این به این دلیل است که زندگی زوج فیلم جلو نمی رود؛ در ابتدا شروع رابطه همه چیز خوب جلو می رود اما بعد از یک مدت همه چیز دچار رکود می شود.

مطلبی در خصوص انتخاب لنز های فیلم گفت: اندازه نما ها پیرو دکوپاژ است و زمانی که فیلم رئال روایت می شود، باید از لنز رئال استفاده کرد و ما فکر می کردیم اگر از لنز های خیلی واید یا تله استفاده کنیم، فیلم بیشتر درگیر تکنیک می شود و نه اتفاق.

کاوه صباغ زاده گفت: سارا بهرامی و حامد کمیلی با هم دو سریال کار کرده بودند و هر سه ما خیلی تلاش کردیم که حضورشان مقابل هم تکراری نباشد.

سارا بهرامی کفت: من بازیگرم و این خیلی خوب است که نقش های متفاوت را بازی کنیم.

کاوه صباغ زاده گفت: ما خودمان خواستیم که بعضی از بخش های کار مثل کلیپ باشد و در فیلم به طور شاخص مشخص باشد.

وی ادامه داد: این فیلم تجربی نیست ولی برای من تجربه جدیدی است، این فیلم در میان فیلم های سینمای ایران شاید جدید باشد اما در سینما جهان جدید نیست.

صباغ زاده در خصوص استفاده از استوری بورد در فیلم گفت: ما استوری بورد نداشتیم ولی دکوپاژی طراحی شده داشتیم.

حامد کمیلی گفت: زمانی که فیلم نامه را خواندم برایم ریسک داشت اما بعد از صحبت هایم با کارگردان خواستم تجربه جدیدی داشته باشم و جسارت کاوه صباغ راده برایم قابل تحسین بود.

وی ادامه داد: در جشنواره جای بزرگان سینما خالی است و کیانوش عیاری و احمدرضا معتمدی از پرچمداران سینما هستند و اگر بودند سطح جشنواره عالی می شد.

کاوه صباغ زاده گفت: ما سراغ بازیگران مختلفی رفتیم و حامد کمیلی آخرین انتخابمان بود اما حامد ریسک کرد و موفق شد.

 

فیلمی دور از سبک زندگی ایرانی- اسلامی، اما سرگرم کننده/ فرصت های سوخته فیلمسازان و روابطی که مردم آن را در نمی یابند

شاید بتوان ایتالیا ایتالیا را فرصتی سوخته در میان اهالی سینما ارزیابی کرد. توجه به عنصر سرگرمی که یکی از حلقه های مفقوده سینمای ایران است و درگیر کردن مخاطب در یک فضای مفرح و از طرفی دیگر روایت صادقانه روابطی که در فضای فیلمسازی کشور بین فیلمسازان برقرار است، روابطی که هرچند مخاطب عام آن را نمی فهمد و نسبتی میان آن و زندگی خود نمی یابد، ولی کارگردان تلاش کرده به واقعیات نزدیک باشد!

ایتالیا ایتالیا اولین ساخته کاوه صباغ زاده در دومین سانس روز اول جشنواره فیلم فجر و در بخش مسابقه به نمایش درآمد.

داستان روایتی فانتزی گونه و موزیکال از زندگی زوجی است که خیلی اتفاقی بایکدیگر آشنا شده و ازدواج می کنند اما بعد از سقط شدن جنین برفاب، زندگی این دونفر هم دستخوش تغییراتی می شود.

سارا بهرامی در نقش برفاب و حامد کمیلی در نقش نادر دو بازیگر اصلی داستان ایتالیا ایتالیا هستند. نادر دانش آموخته زبان ایتالیایی است و تمام قد عاشق هر آن چیزی است که به ایتالیا مربوط باشد. ملاقات او با همایون ارشادی آینده اش را تغییر می دهد و او را با برفاب دستیار کارگردانی آشنا می کند که در لحظات اول او را عاشق و شیفته خود می کند و ماجرای داستان فیلم با دلبستگی اینچنینی آغاز می شود. نیم بیشتری از زمان روایی به ملاقات ها و قرارهای عاشقانه این دو نفر می گذارند.

زندگی به کام این دو عاشق پیشه است تا زمانی که برفاب بعد از گذراندن اوقات خوش حاملگی، نوزادی مرده به دنیا می آورد، این اتفاق ضربه محکمی به او و زندگی مشترکشش با نادر می زند و هر دو آنها با غرق شدن در کار خود از هم فاصله گرفته و در نهایت این برفاب است که پیشنهاد جدایی را عنوان می کند.

تزلزلی که به تدریج در زندگی برفاب و نادر هویدا می شود، ناشی رفتار دوگانه برفاب است، شخصیتی که به بهانه مشکلات روحی از همراهی زندگی زناشویی با نادر سرباز می زند و تنها به ساخت فیلم اول سینمایی خود اهمیت می دهد. زندگی این دو نفر بیشتر از اینکه واقعی و درگیر کننده به نظر برسد، یک بازی بدون برد است زیرا در انتها هم نادر و هم برفاب آن تصور و رویایی که از هم در ذهن می پروراندند را عبث و پوچ و توخالی می بینند، حتی چاپ کتاب چند جلدی نادر هم نمی تواند چیزی را عوض کند حداقل برای برفاب.

نمایش روزهای خوش و خرم قبل از ازدواج و درگیری ها و ناامیدی ها و فاصله های عاطفی بعد از ازدواج تعریفی است که از امر ازدواج در ایتالیا ایتالیا استنباط می شود.

ایتالیا ایتالیا هم عنوان کتابی است که نادر سال ها برای نگارش آن ممارست کرده است و هم نام فیلمی است که برفاب تمام آرزویش در تحقق ساخت آن است.

با وجود اینکه کارگردان سعی کرده است با روایت غیر خطی و فضایی فرمالیستی خلاقیت خود را به تصویر بکشد اما اینکار به جای ایجاد جذابیت و طرح روایتی نو، عملا از نیمه دوم به بعد به سردرگمی و روندی خسته کننده و کند تبدیل می شود و چارچوب کلی فیلم را برهم ریخته و کششی برای ادامه تماشای آن باقی نمی گذارد. با وجود برخی صحنه های کمیک و فضای موزیکالی که جان دوباره ای به قصه می دهد، اتفاقات دقایق طولانی پایانی فیلم جمع بندی ضعیفی را به اجرا می گذارد.

همانطور که کاوه صباغ زاده می گوید ایتالیا ایتالیا از زبان شخصیت برفاب که در بدنه سینما مشغول به کار است؛ به نقد تلاش های ناسرانجام فیلم اولی هایی می پردازد که در نهایت هم در راه پر پیچ خم حضور در سینمای ایران مغفول مانده و شکست می خوردند.  

شاید بتوان ایتالیا ایتالیا را فرصتی سوخته در میان اهالی سینما ارزیابی کرد که به بهانه ادای دین به اصناف کمتر دیده شده سینما یعنی صنف دستیاران کارگردان و برنامه ریزان، خواسته اند تا فرصتی مغتنم را برای خود فراهم کنند تا در این زمانه که گویی مخاطب با سینمای ایران آشتی کرده است از آب گل آلود برای خود صیدی کنند.

 هرچند این فرصت با نفی سبک زندگی ایرانی اسلامی همراه باشد و تبلیغ هرچه تمام تر بی هویتی و غرب زدگی.

البته نمی توان از حق گذشت که این فیلم علیرغم نکات پیش گفته، چند نقطه قوت هم دارد. توجه به عنصر سرگرمی که یکی از حلقه های مفقوده سینمای ایران است و درگیر کردن مخاطب در یک فضای مفرح و اشاره به زندگی زناشویی که چه آسان می تواند پا بگیرد و یا از هم بپاشد، اشاره به نقش فرزند در استحکام خانواده و از طرفی دیگر روایت صادقانه روابطی که در فضای فیلمسازی کشور بین فیلمسازان برقرار است، روابطی که هرچند مخاطب عام آن را نمی فهمد و نسبتی میان آن و زندگی خود نمی یابد، ولی کارگردان تلاش کرده به واقعیات نزدیک باشد!

منبع:سینما پرس