کیمیا استون | اخبار صنایع دستی کیمیا استون ؛ اولین کارگاه/فروشگاه صنایع دستی ایران
فیلم سینمایی «خانه دیگری» به کارگردانی بهنوش صادقی در بخش سودای سیمرغ جشنواره فیلم فجر ۹۵ اکران شد. در این فیلم بازیگرانی چون گوهر خیراندیش، لیلا زارع، پژمان بازغی، مهنوش صادقی، علیرضا جعفری، روشنک گرامی، متین ستوده، رابعه مدنی، پیمان یونسی، امیرجمشید صادقی و (با هنرمندی) ناصر هاشمی به ایفای نقش پرداخته اند.
این فیلم به قلم مهنوش صادقی مضمونی اجتماعی دارد و روایتگر داستان پدری به نام حبیب ا… است که در سال های آخر عمر تصمیم گرفته به خانه آبا و اجدادی اش برگردد. او خانواده اکرم، از اقوام دورش را برای پرستاری و مراقبت از خود به این خانه دعوت کرده تا با او زندگی کنند. در این میان، خوشی ها و ناخوشی های این خانواده زندگی حبیب ا… و دختر و دامادش را تحت الشعاع قرار می دهد.
دیگر عوامل اصلی این پروژه عبارتند از: تهیه کننده: عباس اکبری، مدیر فیلمبرداری: امیر کریمی، طراح صحنه و لباس: مجید میرفخرایی، تدوین: مستانه مهاجر، اشکان مهری، موسیقی: جواد هاشمی، مدیا هاشمی، طراحی و ترکیب صدا: مهرداد جلوخانی، مدیر تولید: فرحناز حسینی، صدابردار: محمد شیوندی، طراح گریم: آرمین اسماعیلی، عکاس: مهدی دلخواسته، مجری طرح: سیدفخرالدین ملکی، برنامه ریز و دستیار اول کارگردان: پیام حنفی، مشاور رسانه ای: امین اعتمادی، منشی صحنه: ساناز هرندی، سرمایه گذاران: عباس اکبری، سیدفخرالدین ملکی، جمشید قدرتی. طراح پوستر: علیرضا وزیریان
اولین فیلم سینمایی که در روز اول نمایش فیلمها در برج میلاد برای اصحاب رسانه به نمایش درآمد فیلمی است با نام "خانه دیگری". فیلمی که ظاهرا از سال گذشته مراحل نهایی آماده سازی را میگذراند و امروز به عنوان اولین نمایش فیلمهای سینمایی چراغ جشنواره سی و پنجم در برج میلاد را روشن کرد.
کارگردان این فیلم بهنوش صادقی و تهیه کننده آن عباس اکبری است . بازیگرانی چون ناصر هاشمی، لیلا زارع، پژمان بازغی، گوهر خیراندیش، علیرضا جعفری، روشنگ گرامی، مهنوش صادقی، فریبا جدیکار و متین ستوده در این فیلم ایفای نقش کردهاند.
خانه دیگری فیلمی ساده و سرراست است. بدون کله معلق زدنهای تکنیکی. فیلمی که میخواهد قصه بگوید. قصهای با درونمایه مهربانی و اصالت ندادن به مادیات. قصه مردی که خدمتکار خانه اش و خانواده او در شرایط بیماری مثل پروانه دورش میچرخند و هرکاری میکنند تا لبخند روی لبش بیاورند. صدالبته روایت این قصه با چیدن عناصر لازم برای ایجاد درام و استفاده از دختری که همه زندگی اوست و همسری که از زندگیش راضی نیست روی میدهد. بهدنبال مرگ شخصیت اصلی فیلم، خانواده خدمتکار او ناخواسته درگیر ماجرایی میشوند که کشمکشی را میان شخصیتهای فیلم بوجود میآورد و با همین کشمشکشها و ساخت تعلیق بهواسطه این کشمکش مخاطب تا پایان با فیلم همراه میشود.
خانه دیگری از آن دسته فیلمهاست که قصه و پیام برایش اصالت دارد و حاضر نیست به قیمت اهمیت دادن به ساخت و تکنیک، تمرکزش را روی قصه یا مفهوم قابل عرضه خود کم کند.
ناصر هاشمی در این فیلم پختهتر از قبل بازی میکند و در نقش پیرمردی خوش قلب و آرام طوری بازی میکند که بازیش از فیلم بیرون نمیزند. بازی خوبی که شاید الگویش، ایفای نقش مهدی هاشمی در کهنسالی دکتر قریب باشد. لیلا زارع هم در این فیلم نشان میدهد که بازیگر جدی و قابل اعتنایی است. بازیگری که یقینا سالهای بعد بیشتر دربارهاش خواهیم شنید و اگر در نقشی درست و مناسب در جایی که باید باشد قرار گیرد میتواند توجه داوران هر جشنوارهای را به خود جلب کند. زارع، بازیگری است که شاید بشود شیوه کارش را شبیه موزیسینهایی دانست که اعتقاد دارند موسیقی فیلم نباید از خود فیلم جلو بزند و بیش از آنکه بهدنبال نمایش تواناییهایشان باشند، هدفشان دیده شدن بهتر فیلم است. هنرپیشههایی مثل زارع هم صرفا میخواهند تا اندازهای ایفای نقششان ظهور و بروز داشته باشد که فیلمنامه جلو برود و شخصیتی که نقشش را بازی میکنند به میزان مورد نظر کارگردان پرورانده شود.
پژمان بازغی اما مسیری را طی میکند که با مقایسه ایفای نقشهایش در فیلمهای امسال و فیلمی مثل خانه دیگری که محصول سال گذشته است، شاید بشود نتیجهای از مسیر حرکتش بهدست آورد و احتمالا دریافت که پژمان بازغی این فیلم با بازغی فیلمی مثل "اسرافیل" چقدر تفاوت دارد و او چقدر در مدت این یکسال توانسته است سطحش را در بازیگری ارتقا دهد. هنرمندی مانند بازغی از چهرههای باتجربه و محبوب سینماست و یقینا این واکاوی و نقد میتواند در مسیر پیشرفت او موثر باشد.
این فیلم داستان زندگی پیرمردی را روایت می کند که زمان کوتاهی از عمرش باقی مانده است و در همین روزهای کوتاه میخواهد شرایطی را فراهم آورد که در آرامش از دنیا برود. نقش پیرمرد را ناصر هاشمی بازی میکند. لیلا زارع دختر و پژمان بازغی داماد اوست. لوکیشن های فیلم خانه دیگری هم در تهران است.
از دیگر عوامل خانه دیگری میتوان به مدیر فیلمبرداری: امیر کریمی، مدیر هنری: مجید میر فخرایی، صدابردار: محمد شیوندی، طراح گریم: آرمین عابدینی، عکاس: مهدی دلخواسته و مدیر برنامه ریزی و دستیار اول کارگران: پیام حنفی اشاره کرد.
منبع: فارس/کیوان امجدیان
یادداشتی بر اولین فیلم داستانی اکران شده در جشنواره فجر
خانه دیگری اثری فاقد پیچیدگی و تعلیق!
«خانه دیگری» فیلمی است به کارگردانی بهنوش صادقی که در روز اول جشنواره فیلم فجر در بخش چشم انداز روی پرده رفت.
قصه از این قرار است که دختری به نام مرجان باید ظرف ۱۰ روز پولی را برای پدر بیمارش تهیه کند و در این راستا با موانعی روبرو می شود که کار را برای او سخت می کند. پدر قرار است با این پول گره از کار خانواده ای باز کند که با او زندگی می کنند. این پول بهای آزادی فرزند آن خانواده است که به دلیل تصادف باعث مرگ عابری شده و حال قرار است اولیای دم با دریافت ۱۰ میلیون تومان رضایت دهند. به هرحال این پول جور می شود اما زمانی که پدر مرده است.
فیلم اثری اجتماعی و واقعگرایانه است که به آدمها و عکس العمل آنها در مواجهه با موقعیت های مختلف می پردازد. آدم هایی که مابه ازای آنها را در جامعه می بینیم. شخصیت های به ظاهر ساده اما پیچیده ای که در تصمیم گیری دچار تردید می شوند که بر این اساس می توان گفت خانه دیگری اثری شخصیت محور است که نویسنده و کارگردان آن سعی کرده اند آنها را با ظرافت پرداخت کنند و تا حدودی موفق عمل کرده اند زیرا بیشتر آدمهای فیلم از تیپ های مرسوم دورند و به شخصیت نزدیکند.
درباره فیلمنامه اثر نیز باید گفت، پیچیدگی خاصی در قصه فیلم به چشم نمی خورد و تعلیقی وجود ندارد. گره بزرگی وجود دارد و باقی کشمکش ها در درون آدم های فیلم رخ می دهد که نقطه قوت به حساب نمی آید زیرا نمود بیرونی ندارند و آنچنان که باید بر کل درام اثر نمی گذارند.
فیلم برای جذاب تر شدن از داستانک های زیادی سود نبرده است و هرچه هست همان گره اصلی است و اتفاق های کوچک حواشی آن! و دیگر اینکه تنها گره قصه نیز با شتابزدگی گشوده می شود و این کاستی چنان جدی است که بر پایان فیلم تاثیر می گذارد و مخاطب را غافلگیر می کند. شاید اگر ریتم فیلم تندتر بود این شتابزدگی در پایان را در خود حل می کرد و آنقدر گل درشت به نظر نمی رسید و ضعف محسوب نمی شد.
بازی ها قابل قبولند اما این بازی متفاوت و درونی ناصر هاشمی است که امتیاز محسوب می شود و اگر اغراق نباشد می توان آنرا نقطه عطفی در کارنامه بازیگری او به حساب آورد!
دیگر عناصر فیلم نیز در خدمت اثر هستند اما ویژگی های خاصی ندارند.
در پایان باید گفت خانه دیگری فیلمی معمولی است که تماشاچی را شگفت زده نمی کند و اینگونه که به نظر می رسد در فروش گیشه نیز موفق نخواهد بود؛ که امید است چنین نباشد
منبع: دیباچه/ وحید خانه ساز
نشستخبری عوامل ساخت فیلم «خانه دیگری» در حاشیه سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر برگزار شد.
بهنوش صادقی کارگردان فیلم «خانه دیگری» گفت: ما در روزمرهمان مسایل بسیار عمیق زندگی را داریم میبینیم که بسیار ساده عبور میکنیم افرادی که در این فیلم هستند بسیار آشنا هستند و ما در اطراف خود آنها را میبینیم.
پژمان بازغی گفت: فیلمهای فیلم اول درخشان هستند و دیگر زمان اعتماد نکردن به فیلمهای اول گذشته است. امروز مردم به سینما اعتماد دارند و سینما همراه با جامعه شده و فیلمهای اول امروز سواد و انگیزه کافی دارند و فیلمهای خوبی میسازند، هرچند فیلم خوب حتما فیلم "بفروشی" نیست.
بازغی ادامه داد: چرا باید زمان نمایش فیلم اول منتقدان استقبال نکنند و سالن پرنشود.
ناصر هاشمی گفت: در فیلم تلاش کردم شخصیت را بهگونهای بازی کنم که کارگردان آن را تایید کند و بعد از تمرین به نوع ادای شخصیت رسیدیم.
بهنوش صادقی فیلمنامهنویس گفت: ما در این فیلم دنبال زبان خاصی برای شخصیتها نبودیم و تلاش داشتیم صمیمیت در خانواده نشان داده شود.
عباس اکبری تهیهکننده نیز گفت: صدای فیلم در بر ج میلاد اشکال داشت و ما فقط برای احترام به خبرنگاران اجازه نمایش فیلم را دادیم. فیلمی که نمایش داده شد فیلم واقعی ما نبود.
مستانه مهاجر تدوینگر نیز گفت: تدوین فیلم کاملا حسی بود و براساس حس و حال بازیگران و شخصیت فیلم انجام شد.
