وصیت نامه حضرت علی علیه السلام
امیر المومنین حیدر علی ابن ابیطالب در واپسین لحظات عمر شریف شان مطالب و سخنان ارزنده ای را در قالب وصیت به فرزندان و پیروان بیان فرمودند که در این مطلب خلاصه ای از آن را می خوانیم.
وصیت نامه امیر المومنین
بخشی از وصیت حضرت امیر المومنین علی علیه السلام
پیش از همه وصیّت من آنست که در همه حال پارسا و پرهیزگار باشید و خداوند بزرگ را در پنهان و آشکار ناظر و مراقب بدانید دنیا را مخواهید که او خود بدنبال شما عاشقانه خواهد افتاد و هر چه دلربایی و عشوه می کند دلباخته و مجذوبش مشوید که سخت ناپایدار و پرفریب است.
حقگو باشید و با صریحترین لهجه حقّ را بیان کنید و جز رضایت پروردگار ازین عمل نتیجه ای مخواهید.
یار ستمدیدگان و مستمندان باشید و با جان ناپاک ستمگر سخت دشمنی و عداوت ببندید.
در رفع اختلافات اجتماع با منتهای فعّالیّت دامن بر کمر زنید که پیغمبر اکرم (ص) فرمود: تمشیت امور توده، از نماز و روزه در پیشگاه خداوند عزیزتر است.
زنهار، زنهار یتیمان را فراموش مکنید و از بیچارگی آنها غافل مباشید.
زنهار حقّ همسایگان را بنیکویی ادا کنید که آن چنان پیغمبر (ص) در باره همسایه وصیّت کرد که ما پنداشتیم خدا برای آنها از میراث ما همچون افراد خانواده سهمی معلوم می فرماید: عزیزان من، قرآن را عزیز نگاهدارید و در انجام آن آیین مقدّس هرگز خودداری مکنید.
نماز ستون دین شماست، قائمه کیش اسلام را محکم بدارید و نیز از طواف کعبه سرباز مزنید. وای که با چه زبان شما را بجهاد و فداکاری سفارش کنم پیکار کنید، و در احراز حق و حفظ دین و ناموس خویش از مال و جان دریغ منمایید.
پیکار کنید، و بگذارید بجای لکّه مذلّت دامن کفن شما آغشته بخون باشد.
پیکار کنید، که مرگ شرافتمند هزار بار از زندگانی ننگین ستوده تر است.
خویشاوندان تهی دست را از دسترنج خویش برخوردار سازید و زنهار قطع رحم روا مدارید.
دمبدم با دست و زبان امر بمعروف و نهی از منکر نمایید و کوچک ترین ناشایست را ندیده انگار مکنید، بترسید که در هر جامعه اگر امر به معروف و نهی از منکر ترک گردد، زمام آن بدست نانجیب ترین افراد آن جامعه خواهد افتاد و بنیان شرافت و حیاتش از سر واژگون خواهد گردید.
الا ای فرزندان عبد المطلب، ای خونخواهان من چون بروز دیگر بدرود جهان گویم، تنها قاتل مرا قصاص کنید و جهت یکتن یکتن را کیفر دهید. نکند که پس از مرگ من دست جور برآورید و بنام این که امیر المؤمنین کشته شده بی گناهان را بیازارید و خون مرا وسیله اغراض شخصی خود قرار دهید.
همچنان که با یک ضربت از پای در آمدم، قاتلم را نیز با یک ضربت خلاص کنید.
مبادا در اعدام او به مجازات های وحشیانه و پست جاهلیّت اقدام نمایید، مثلا او را بسوزانید یا مثله اش کنید. زیرا پیغمبر (ص) حتّی در باره پست ترین حیوانات هم این عمل را تجویز نفرموده است.
بروید و مرا با خدا تنها بگذارید.
منبع: کتاب زندگانی چهارده معصوم (اثر استاد صابر کرمانی ) انتشارات اقبال
کیمیا استون | اخبار صنایع دستی کیمیا استون ؛ اولین کارگاه/فروشگاه صنایع دستی ایران