صفحه اول / فرهنگی و هنری / زندگی نامه / زندگی نامه استاد یدالله بهزاد کرمانشاهی

زندگی نامه استاد یدالله بهزاد کرمانشاهی

زندگی نامه استاد یدالله بهزاد کرمانشاهی (پهلوان شعر فارسی)

یدالله بهزاد کرمانشاهی فرزند مرحوم حسین ایوانی، در نیمۀ بهمن‌ماه ۱۳۰۴ خورشیدی در کرمانشاه پا به عرصۀ وجود گذاشت. پس از طی دوران کودکی و گذراندن تحصیلات ابتدایی و متوسطه، به سال ۱۳۲۷ خورشیدی، راهی تهران شد و در دانشکدۀ ادبیات به تحصیل پرداخت.

یدالله_بهزاد

 

به سال ۱۳۳۲ به استخدام فرهنگ درآمد و در دبیرستان‌های کرمانشاه به تدریس ادبیات پرداخت و شاگردانی پرورد که هرکدام از آنها امروز استادی توانا شده‌اند و در سنگرهای گوناگون، خدمتگزار مردم بوده و هستند. استاد بهزاد در جوانی به ورزش‌های باستانی، وزنه‌برداری و بسکتبال روی آورد.

درکنار کلاس درس، مدتی هم مربی بسکتبال شد و با زحمت و تلاش فراوان توانست تیم‌های وزنه‌برداری و بسکتبال کرمانشاه را راه‌اندازی و آماده کند و به جوانان ورزشکار، علاوه بر فنون ورزشی، درس ایمان، اخلاق، ادب و انسانیت بدهد. او همچنین شاگردان علاقه‌مند به روزنامه‌نگاری، نویسندگی، شاعری، خوشنویسی، نقاشی و کتابخوانی را زیر چتر حمایت خود گرفت و برای آنها کلاس‌های فوق‌برنامه می‌گذاشت و در تعلیم، آموزش و راهنمایی آنها کوشش فراوان می‌کرد.

تا این اواخر، هنوز خط‌ها، نقاشی‌ها و برخی از روزنامه‌های دیواریِ آن سال‌های دانش‌آموزان را چون یادگاری عزیز، نگهداری می‌کرد.۲۷ سال از عمر پربرکت او در خدمت به فرهنگ کرمانشاه و پرورش نسل جوان گذشت.

در اوقات فراغت، وقتِ او به مطالعه، سرودن شعر و پرداختن به خوشنویسی سپری می‌شد. او دانشمندی فرزانه، معلمی ادیب و شاعری توانا بود که علاوه بر شاعری، در هنر خوشنویسی دست داشت و از تعلیمات استادان بزرگ خوشنویسی کشور، همانند علی‌اکبر کاوه، حسن خطاط، محمدرضا اقبال، غلامحسین امیرخانی و شکسته‌نویس برجسته، یدالله کابلی خوانساری بهره‌مند شده‌بود .

در شعر بیشتر به سبک خراسانی و قصیده‌سرایان بزرگ آن سبک، سخنوری می‌کرد ولی به سبک‌های عراقی، هندی ـ اصفهانی یا «طرز نو» و مضمون‌سازی‌ها و باریک اندیشی‌های صائب تبریزی و پیروانش نیز توجه خاص داشت؛ و علاوه بر قصیده‌های بلند و محکم، غزل‌های پرشور و حال، قطعه‌ها، مثنوی‌ها، رباعی‌ها، دوبیتی‌ها و شعر نو، به شیوۀ نیما یوشیج و اخوان ثالث، اشعار فراوانی سروده و آثار گرانبهایی پدید آورده‌است که هر کدام از آنها، فکر و مضمون تازه‌ای دارند و اندیشه و پیام انسانی و اخلاقی را به انسان می‌رسانند.

یک جلد از کلیات چندجلدیِ اشعار منتشرنشده‌اش شامل «اِخوانیات» و یک جلد دیگر آن، دربرگیرندۀ «اشعار محلی و کردی کرمانشاهیِ» اوست. یکی دیگر از خدمات برجسته و ادبی ماندگار ادبی استاد بهزاد درزمینۀ شعر و پژوهش، تألیف تذکرۀ مفصل یا جُنگ بزرگ کرمانشاه از عصر قاجار تا امروز است که در دو جلد تنظیم شده‌است.

از ویژگی‌های پسندیده آن استاد بزرگوار، اعتقادات عمیق دینی، وطن دوستی، پرهیز از خود نمایی، داشتن انصاف، وارستگی، مبارزه با ظلم و ریاکاری، بلند نظری، دستگیری از ناتوانان، لطف و محبت بی‌دریغ با دوستان، ارادتمندان و شاگردان بود.سرانجام، آن عقاب دورپرواز قلعۀ رفیع شعر و ادب و مردانگی، پس از طی دورۀ کوتاه بیماری، به‌سبب ضعف جسمی، دعوت حق را لبیک گفت و در ساعت دو بامداد روز یکشنبه پنجم فروردین‌ماه سال ۱۳۸۶، روح پاکش به ملکوت اعلی پر کشید و یک دنیا شور و شوق و هنر و انسانیت در دل خاک آرمید.

 

اسیر وفا

همیشه چشم امیدم به لطف یارانست

             چو خاک تشنه که در انتظار بارانست

 

به سیل نیز نجنبد زکوی دوست که دل

                     بر آستان ارادت ز خاکسارانست

 

چو آه می ­جهم از سینه جهان بیرون

                       دلم اگرنه اسیر وفای یارانست

 

خزان اگر نشنیدی که بی ­بهار افتد

             خزان خاطر من بین، که بی ­بهارانست

 

چراغ مهر و مَهَم نیز روشنی ندهد

                مراکه طالع شومم از سیاهکارانست

 

به بزم ما که به مستی هم از ریا نرهیم

           شب از سرشک ندامت ستاره ­بارانست

 

دلم رمید ز گلشن، که حُسن گل آنجا

                  فُزون به قدر ز جانبازی هَزاران است

 

بنفشه جامه به نیل ار زَنَد نه جای شگفت

                 که در مصیبت بلبل ز سوگواران است

 

هماره یاد شهیدان عشق زنده شود

                       ز رقتی که به دیدار لاله ­زارانست

 

غزال من تو به لوح دل این غزل بنویس

                          که یادگار غم ما به روزگارانست

به پای پیرش از پی چه می­دوی بهزاد

                       شباب پا بر رکاب ز شهسوارانست

 

فیلم مراسم بزرگداشت استاد یالله بهزاد کرمانشاهی

 

این را هم ببینید

زندگی نامه خواجه نصیرالدین طوسی

زندگی نامه خواجه نصیرالدین طوسی

محمد بن محمد بن حسن بن طوسی، معروف به خواجه نصیر و مشهور به محقق طوسی و ملقب به نصیرالدین فقیهی است که فقهای همه اعصار، طوق اذعان فضیلت و کیاست و فطانت او را بر رقبه خویش قلاده ساخته و برتر از او عالمی را نشناخته.