صفحه اول / اقتصاد و تجارت / گزارش دیده بان جهانی کارآفرینی در سال ۲۰۱۹

گزارش دیده بان جهانی کارآفرینی در سال ۲۰۱۹

گزارش دیده بان جهانی کارآفرینی در سال ۲۰۱۹

Global Entrepreneurship Monitor 2019

گزارش سالانه سازمان دیده بان جهانی کارآفرینی که به تازگی با بررسی جمعیت افراد بالغ  و بررسی‌های کارشناسان ملی منتشر شده، بیستمین سال تحقیق کارآفرینی در اقتصادهای مختلف را در طیف وسیعی از مناطق و سطوح مختلف توسعه اقتصادی در سراسر جهان به پایان رسانده است. این گزارش سالانه در بیستمین سال انتشار خود،  ۴۹ اقتصاد را با توجه به جمعیت شناسی، تاثیر بالقوه آن، تنوع اشکال و پایداری درازمدت آنها به نمایش می‌گذارد. نگاهی به ۲۰ سال گذشته نشان می‌دهد که چگونه کارآفرینی در طول زمان در پنج کشور (ایالات متحده، برزیل، آلمان، ایران و چین) تکامل یافته است. در نهایت این گزارش با بررسی نگرش‌های اجتماعی و زاویه دید شخصی و وابستگی های کارآفرینانه با کارآفرینان، به بررسی محیط و شرایط پیرامونی کارآفرینی می‌پردازد. سپس شاخص زمینه ساز کارآفرینی ملی را معرفی می‌کند که اقتصاد را بر اساس ۱۲ شاخص از زمینه خارجی که می‌تواند بر کارآفرینی تاثیر بگذارد، طبقه بندی می‌کند.

گزارش دیده بان جهانی کارآفرینی در سال ۲۰۱۹

در مقدمه این گزارش آمده است در دو دهه اخیر فعالیت‌های کارآفرینانه در مراحل ابتدایی و کسب و کارهای شخصی تثبیت شده از سال ۲۰۰۸ در ایران، روند رو به رشدی را نشان می‌دهد. در ادامه ایران همراه لبنان در گروه کشورهای خاورمیانه و افریقا دارای درآمد متوسط ارزیابی شده اند؛ این جایگاه بالاتر ازکشورهای آنگولا، مصر، ماداگاسکار، مراکش، موزامبیک و سودان و پایینتر از کشورهای اسراییل، قطر، عربستان و امارات متحده عربی است. 

در ادامه و در بخش نشانگرهای فعالیت‌های کارآفرینانه در مراحل ابتدایی بین افراد بالغ فعال (۱۸ تا ۶۴ سال) ایران با رشد ۱۰ درصدی جایگاه متوسط جدول را به خود اختصاص داده است. این بررسی شامل اقتصاد  ۴۹ کشور جهان از چهار منطقه جغرافیایی (خاورمیانه و افریقا، امریکای لاتین و حوزه کارائیب، اروپا و امریکای شمالی و در نهایت آسیای شرق و جنوب شرقی) است که در آن، رشد ایران هم طراز با کرواسی و ایرلند نشان داده شده است. بیشترین رشد متعلق به آنگولا با ۴۰% و کمترین رشد متعلق به قبرس با ۴% است. بیشترین رشدهای منطقه ای به ترتیب متعلق به آنگولا در گروه خاورمیانه و افریقا، شیلی با ۲۸% در گروه دوم، کانادا با ۱۸% در گروه سوم و تایلند با ۲۰% در دسته آسیای شرق و جنوب شرقی است. در همین گزارش تفکیک جنسیتی فعالیت‌های کارآفرینانه نشان می‌دهد تعداد زنان کارآفرین معادل نیمی از جمعیت کارآفرینان مرد است. نکته جالب توجه اینست که تعداد زنان و مردان کارآفرین تنها در دو کشور آنگولا و تایلند تقریبا برابر است.

تاثیر کارآفرینی در اقتصادهای کم درآمد بسیار بیشتر از کشورهای توسعه یافته است. در این بررسی در میان کشورهای کم درآمد ۳۵% کارآفرینی خود را با کمک دولت آغاز کرده اند چون هیچ گزینه دیگری پیش رو ندارند. به طور معمول در اقتصادهای در حال توسعه کارمندان کمتری شانس و امکان اشتغال را دارند. در این اقتصادها کارآفرینی ابزاری برای کسب درآمد است. به هر رو، این نشانگر ها به مقدار قابل توجهی بسته به شرایط و اقتصاد هر کشور متغیرند. در حالی که ۲۵% کارآفرینان اندونزیایی نیروی محرک خود را نیاز مالی اعلام کرده اند، مصریان با ۴۸% مقام اول را کسب کرده اند. در این بررسی لزوم کارآفرینی در ایران ۶ و کارآفرینی با هدف بهبود شرایط و پیشرفت ۳ است.

انتظارات رشد در گستره کارآفرینی شامال آفرینش کسب و کار و شغل است؛ زیرا شغل می‌تواند رفاه و سلامت را در جامعه گسترش دهد. در مناطق کم برخوردار به طور خاص، کارآفرینی نقش عمده ای در پیشرفت جامعه و اقتصاد دارد. در جدول بعد نشان داده خواهدشد کارآفرین چند شغل در ۵ سال آینده ایجاد خواهد کرد. تولید ۶ شغل و بیشتر به معنای موفقیت کارآفرینی است.

در مورد نوآوری، چنانچه کارآفرینی ۲۵% یا بیشتر از محصولش را در بازارهای جهانی بفروشد بین المللی محسوب می‌شود. فروش بین المللی با عواملی از جمله قوانین تجارت آزاد، تسهیل پروسه، قوانین کافی و مقررات اقتصادی، مرزهای مشترک ، و همکاری در فرهنگ مشابه و زبان تجاری مشترک فعالتر می‌شود. اقتصادهای متکی بر کارآفرینانی است که توانمندی و اهداف فروش بین المللی داشته باشند. بر این اساس جایگاه ایران پایین ترین در منطقه خاورمیانه و شمال افریقا و تقریبا معادل یک درصد است.

اگرچه تصویر عمومی در مورد انواع کارآفرینی یک شغل دسته جمعی است، و کارآفرین کسی است که یک حرفه را مستقلا دنبال می‌کند، اما این امکان را برای افراد فراهم می‌کند تا در رشته ها و دسته های بسیار متفاوتی مشغول باشند. برای مثال ممکن است افراد طبق نظر خودشان عمل کنند، ممکن است ایده‌های کارآفرینانه شان را در سازمان‌هایی که در آنها مشغولند عملی کنند، ممکن است با افراد فامیل شرکت تاسیس کنند، یا قراردادهای کوتاه مدت ببندند. همه این موقعیت‌ها همیشه قابل رویت و بررسی نیست، کارآفرینان مبالغی به طور مستقل درآمد تولید می‌کنند، این سود را با خانواده یا گروه همکاران تقسیم می‌کنند و در نهایت موجب رونق اقتصاد ملی می‌شوند.

یکی از بخش‌های کارآفرینی، نوع شخصی و فردی آن است. از آنجا که رشد سریع کارآفرینی نادر در نظر گرفته می‌شود، در نتیجه کارآفرینان محدودی هستند که بدون همکار یا کارمند و به طور فردی مشغول به کارند و هیچ علاقه ای به داشتن همکار ندارند. بهرحال این کارآفرینان منفرد در همه مناطق و در سطح در حال توسعه یا پیشرفته دیده می‌شوند. در نمودار میزان کارآفرینی فردی (به این معنی که هیچ شریک و همکاری نداشته باشد و تا ۵ سال آینده قصد استخدام نیروی کار را نداشته باشد) ایران در رتبه سوم و بالاتر از مراکش، مصر و اسراییل قرار گرفته است.  برزیل با ۱۰% کارآفرین منفرد رتبه نخست در جهان را دارد.

هنگامی که به کارآفرینان به عنوان فعالانی که خارج از جریانهای معمول و متداول بالغانه و اغلب وسیع و سازمان یافته عمل می‌کنند نگاه می‌کنیم، اغلب می‌‌بینیم سازمان‌های بزرگ به خلق منابع جدیدی برای رشد سریع در طولانی مدت نیاز دارند. فعالیت‌های کارمندان کارآفرین ناشی از پیروی از فعالیت‌های تجاری جدید در همان سازمان موجود است، جایی که کارآفرین در جستجوی قدرت نفوذ داخلی واهرم فضای داخلی است و سازمان ممکن است کار را شروع کند یا شرایط جنبی راه اندازی کار را تسهیل کند. فعالیت‌های کارآفرینانه کارکنان در ایران حدود ۲% و پایین تر از همه اعضای گروه است.

کارآفرینی خانوادگی در بسیاری از نقاط دنیا رواج دارد. در اغلب جوامع کسب و کارهای خانوادگی وجود دارند که همه یا تعدادی از افراد خانواده درگیر انجام مسئولیت‌های آنند. کسب و کار خانوادگی در مناطق روستایی، شهری و حتی در کمپانی های بزرگ جهان دیده می‌شود. چیزی که کمتر به آن توجه شده است این است که کارآفرینان خانوادگی با چه سرمایه ای کار را شروع می‌کنند. نکته مورد توجه اینست که برخی تجارت‌ها برای پاگرفتن و سرپاشدن به اعضای خانواده نیاز دارند، اما در ادامه برای نگهداری یا پیشبرد آن دیگر نیازی به حضور آنها نیست. در نمونه های دیگر اعضای خانواده ممکن است در مراحل پس از آغاز به کار گرفته شوند. در ایران ۲۰% از کارآفرینان از اعضای خانواده استفاده نمی‌کنند، ۲۰%   به طور محدودی از افراد خانواده استفاده می‌کنند و ۶۰% مشاغل به طور خانوادگی راه اندازی شده اند. ثبات کارآفرینی هم از نکات قابل توجه است. نرخ فعالیت‌های آغازین کارآفرینی در ایران ۱۰% و نرخ کسب و کارهای ایجاد شده و تثبیت شده ۱۲٫۵% است.

مشاغل رها شده  هم بخشی از سرفصل کارآفرینی است که می‌تواند دلایل بسیاری داشته باشد. ممکن است کارآفرین نتواند به سودآوری برسد یا نتواند سودآوری را حفظ کند یا ممکن است تولیدی خارج از ظرفیت بازار داشته باشد. به هر حال شرایط محیطی (همانند بوروکراسی افراطی که مانع حمایت درازمدت است) در این مورد بسیار مهم تلقی می‌شوند. از طرف دیگر، کسی ممکن است یک تجارت را راه بیندازد، بازنشسته شود، کسبو کار را بفروشد یا به دیگری واگذار کند، یا به راحتی کارش را رها کند تا تجربه های دیگری به دست بیاورد. در نتیجه دلایل ترک کارآفرینی بسیار متعدد هستند. در ده کشور نرخ ترک کسب و کار معادل نیمی از تعداد کل و بیشتر است. شش کشور از افریقا و خاورمیانه (آنگولا، مصر، ایران، مراکش، سودان و عربستان سعودی)، سه تا در اروپا (قبرس، یونان و سوئد) و تایوان در آسیاست.

بررسی ها در مورد دلایل ترک کار نشان می‌دهد در ۴۵% موارد به دلیل عدم سودآوری یا کمبود سرمایه کسب و کار را رها کرده اند. این دلیل بیش از نیمی از کسانی است که در آنگولا، لبنان، ایران، مصر، امارات متحده عربی و قطر اقدام به ایجاد کسب و کار کرده بودند. در کشورهایی همانند ترکیه، اوروگوئه و کلمبیا نیمی و در هند ۴/۳ کارآفرینان با مشکل سرمایه و نبود سودآوری مواجهند.

در ادامه به  انتخاب کارآفرینی به عنوان یک جایگاه والا می‌پردازیم و دو مساله را در جامعه ۴۷ کشور بررسی می‌کنیم؛ نخست موفقیت کارآفرینان و سپس انتخاب کارآفرینی به عنوان یک جایگاه شغلی مطلوب. جایگاه برجسته کارآفرینان در ایران ۸۰% و پس از ایرلند، کلمبیا، سودان و اسراییل در جایگاه چهارم جهانی است. ولی ۳۸% مردم کارآفرینی را به‌عنوان شغل انتخاب می‌کنند. منطقه افریقا و خاورمیانه از نظر بالا بودن هر دو شاخص گفته شده مخصوصا نگاه جامعه به کارآفرینی بسیار قابل توجه است. نمرات پایین تر مربوط به انتخاب کارآفرینی بهعنوان شغل است که اغلب کشورها در این دسته جای می‌گیرند. ایران چنانکه گفتیم تفاوت قابل ملاحظه ای بین دو فاکتور فوق دارد و یکی تقریبا نصف دیگری است.

بخش مهمی از گزارش امسال به شاخص سهولت ایجاد کسب و کار مربوط است؛ که به واسطه آن می‌توان محاسبه کرد مردم ایجاد شغل را چقدر ساده می‌پندارند. بررسی ها دایره وسیعی از نظرات را در هر منطقه نشان می‌دهد. مخصوصا در اروپا آمار باورمندان به سهولت راه اندازی کسب و کار از ۱۲% جمعیت در یونان به ۷۵% در هلند می‌رسد.  در برخی موارد، رابطه ای بین سهولت ایجاد کسب و کار و تفکر عمومی در مورد انتخاب کارآفرینی است. برخی مواقع این رقم منعکس کننده اینست که مردم برای ایجاد کسب وکار هیچ محدودیتی ندارندو این بهترین ایده برای کسب درآمد است. اما این مساله همچنین بازگو کننده و نمایانگر اهمیت کاهش موانع کارآفرینی و تسهیل تلاشها برای افزایش گرایش طبیعی مردم به کارآفرینی برای انتخاب آن به عنوان شغل است.

دو سوم بزرگسالان در اندونزی و تایلند فکر ‌ ایجاد کسب و کار ساده است، و تعدا بیشتری بر این باورند که کارآفرینی گزینه خوبی برای انتخاب شغل است.  همچنین در هلند و لهستان، اغلب افراد باور دارند که می‌توانند به سادگی کارآفرین شوند، و کارآفرینی گزینه جذابی برای ادامه زندگی است. برعکس، در ایران سختی راه اندازی یک شغل ‌ دلیل درصد کم انتخاب کارآفرینی بهعنوان شغل باشد.

در بخش توجه رسانه ها به کارآفرینی ایران یکی از پایین ترین رتبه ها را دارد. ۵۲% همطراز هند، ترکیه و فرانسه و بالاتر از بلغارستان، آرژانتین و پاناما، آلمان، یونان، اسپانیا، لوکزامبورگ، روسیه، سوئیس و لهستان است.

درک فرصت کارآفرینی و توانمندی شخصی در اغلب موارد رابطه ای مستقیم با آغاز کارآفرینی مخصوا در کشورهایی چون تایلند و اندونزی، جنوب شرق آسیا، امریکا و کانادا، شیلی، کلمبیا، پرو، گواتمالا و کشورهای حوزه کارائیب، آنگولا و سودان دارد. در سایر کشورها نرخ پایین کارآفرینی ممکن است نتیجه کمبود فرصتها، یا کمبود افرادی باشد که بتوانند این فرصتها را تشخیص دهند. لازم به ذکر است که مردم یک جامعه ممکن است تصویر متفاوتی از کسب و کار و تجارت نسبت به مردمی در کشور دیگر داشته باشند. مطابق این شاخص در ایران تنها نیمی از افرادی که توانمندیهای خود را درک می‌کنند، فرصتهای ایجاد شغل را می‌شناسند و برای مشغول شدن اقدام می‌کنند(۲۲% در برابر ۵۴%).  ترس از شکست یکی از دیگر عواملی است که آمار کارآفرینی را ‌ در میان کسانی که فرصت‌ها را تشخیص می‌دهند کاهش می‌دهد. در جنوب و شرق اسیا، نیمی از مردمی که در هند و تایلند فرصتهای خوب شغلی را می‌شناسند، به خاطر شکست خوردن از ایجاد کسب و کار باز می‌ایستند. آمار ایرن در این مورد ۲۲/۷ است، چیزی نزدیک به یک سوم افراد از شکست خوردن می‌هراسند.

بیشترین و کمترین وابستگی به کارآفرینان، در افریقا و خاورمیانه دیده می‌شود. ۷۲% مردم در عربستان سعودی بسیار علاقه دارند به عنوان یک کارآفرین شناخته شوند، ولی در کشور همسایه مصر، تنها ۱۲% مردم چنین تمایلی دارند. ایران با ۴۵% از میانگین قابل قبولی برخوردار است. بررسی در مورد نیت های کارآفرینانه رابطه مستقیمی با نرخ آغاز کسب و کار دارد. برای کسانی که در حال حاضر کسب و کار یا تجارت تازه ای را راه اندازی کرده اند، این مهم است که چند نفر دیگر در سه سال آینده قصد دارند همین مسیر را بپیمایند. بررسی ها نشان می‌دهد قصد کارآفرینی در امریکای لاتین و کارائیبف در خاورمیانه و افریقا به استثنای ژاپن، در غرب و جنوب شرق آسیا بیش از کسب و کارهای کارآفرینانه ای است که در مراحل آغازین قرار دارند. خاورمیانه و افریقا بیشترین عدم تعادل بین مقاصد کارآفرینانه و کارآفرینی های تازه تاسیس را نشان می‌دهد. بیشترین فاصله بین دو شاخص د رمراکش و مصر دیده می‌شود، جایی که به ازای راه اندازی کسب و کار شش فرد دارای اهداف کارآفرینانه وجود دارند. نسبت کسب و کارهای تازه تاسیس به افراد دارای اهداف کارآفرینی در چهار کشور دیگر در این منطقه ( ایران، قطر، سودان و امارات متحده عربی) یک به سه است.

فعالیت‌های کارآفرینانه در ۲ دهه اخیر

تحقیقات سازمان دیده بان جهانی کارآفرینی در دو دهه گذشته به جمع آوری بیش از ۲٫۹ ملیون دیتا در بین ۱۱۲ کشور جهان منتهی شده است. حدود ۱۰۰۰۰ گزارش ملی-جهانی با موضوعات خاص و ۶۵۰ مقاله آکادمیک بر اساس این داده ها تهیه شده است. باتوجه به تجمع و ارزش این داده ها و نقشی که کارآفرینی در جوامع  به عهده دارد، سخت است جایگاه کارآفرینی را در دو دهه پیش به یاد بیاوریم. دانش امروز و سیاستهای فعلی که برپایه داده های فعلی بنا شده اند، البته این دیتاها بر اساس خصوصیات مختلفی در هر کشور تهیه شده است و تنها شامل کسب و کارهای ثبت شده می‌شود. که آمار ما را از آمار واقعی در بسیاری از کشورها دور می‌کند. این نتیجه مقایسه و بررسی کارآفرینی را در همه کشورها به طور یکسان غیرممکن می‌کند. این بررسی سعی دارد چند اقتصاد جهانی (امریکا، برزیل، آلمان، ایران و چین) را به عنواننمونه های موردی از اقلیم ها و شرایط مختلف بررسی کند.

گزارش دیده بان جهانی کارآفرینی در سال ۲۰۱۹:

ایران؛ ادامه فعالیت‌های کارآفرینی در میانه سیاست و اقتصاد

ایران به طور مداوم در دو دهه گذشته در برنامه های جهانی کارآفرینی مشارکت داشته است. و بازده آن نشانه های علاقمندی اجتماعی به مباحث کارآفرینانه و ورود کارآفرینی به عرصه اقتصادی این کشور بوده است. چنانکه در نمودار بعد مشاهده می‌شود رشد تولید ناخالص داخلی میزان متغیر نامنظمی دارد که ناشی از توسعه سیاسی و تحریمهای بین المللی و نتایج بعدی آن است. به علاوه، نمودار نشان می‌دهد گرایشات فردی ایرانیان در آشفتگی اقتصادی، فعالیت در عرصه های کارآفرینی است که این امر  در برخی بازه های زمانی بسیار بیشتر و همه گیرتر است.

کارآفرینانی که تازه اقدام به احداث کارگاه کرده اند و در مراحل آغازین تجارت هستند و نیز صاحبان مشاغل تثبیت شده نقش مهمی در جامعه ایران دارند. درک والای جایگاه کارآفرینی در این ملت موجب حمایت کارآفرینی می‌شود.

این جایگاه از میان اتفاقات و مسابقات دانشگاهی (مانند آنچه در دانشگاه تهران رخ می‌دهد)، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی است. کارشناسان بازار داخل را به سمت پویایی مطلوب می‌برند و کارآفرینان و صاحبان مشاغل در بازار آزاد فعالیت می‌کنند، مساله ای که با توجه به انبوه کارآفرینانی که فروش شخصی و خانگی دارند، قابل تامل است.

بخشی از افول راه اندازی کسب و کار در سال ۲۰۱۸ ممکن است به رشد فرصت های شغلی منوط به تحریمهای تازه باشد. به هر حال، پافشاری بر این ادعا، ضرورت تایید ظهور و رشد فرصتهای شغلی تازه را اثبات می‌کند و گزارشهای بعدی GEM   ثبات این وضعیت را بررسی خواهد کرد. این نتیجه همچنین تضادهایی را منعکس می‌کند؛ یکی اینکه ۲۲% جمعیت بالغ شرکت کننده در نظرسنجی معتقدند فرصتهای شغلی جدید در جامعه اطرافشان وجود دارد و تنها ۱۳% پاسخ دهندگان گفته اند راه اندازی کسب و کار در ایران آسان است.

در نهایت باید اضافه کنیم که این تحقیق جهانی با مطالعه سیاستها و برنامه های دولت و زیرساختهای قانونی، نشانگر رتبه پایین ایران در جهان است. نظرات کارشناسان هم این است که آموزش کارآفرینی مخصوصا در دوره های دانشگاهی از توجه کمی برخوردار است. اگرچه برخی دانشگاهها در ایران پیشنهاداتی برای کارآفرینی کلان و راه اندازی کسب و کار خرد و کوچک در برنامه های تحصیلی شان دارند. به طور کلی در ایران کارآفرینان از تحصیلات بالایی برخوردارند، ۷۱% حداقل لیسانس دارند. سطوح آموزشی در ایران می‌تواند با پیچیدگی کسب و کار مرتبط باشد و میزان فعالان بخش کارآفرینی نیز به رقم معقولی برسد، اگرچه این رقم قابل توجه نیست. 

در نهایت این گزارش چنین نتیجه گرفته که جمهوری کره، ایران، برزیل و ویتنام در گروهی قرار دارند که از نظر شاخصهای کارآفرینی ارقام بالا و پایین دارند و کارآفرینی اجتماعی در همه بخشها و سطوح توسعه اقتصادی دیده میشود. اغلب کارآفرینی ها در مراحل نخستین هستند.

پروفایل ایران در ۲۰۱۸

جمعیت ۸۱٫۴ ملیون

تولید ناخالص داخلی (درصد رشد سالانه) ۳٫۷

سرانه تولید ناخالص داخلی (بین المللی به دلار) ۲۰٫۱ هزار

میزان سهولت انجام تجارت در بانک جهانی  ۵۶٫۸% و رتبه ۱۲۸ از ۱۸۰

میزان سهولت راه اندازی کسب و کار در بانک جهانی  ۶۷٫۷۹% و رتبه ۱۷۳ از ۱۹۰

رتبه رقابتی در انجمن جهانی اقتصاد ۱۴۰/۸۹

میانگین گروه درآمدی در انجمن جهانی اقتصاد بالاتر از متوسط

 

علیرغم کاهش فعالیت استارتاپ ها از ۱۳% در سال ۲۰۱۷ به ۱۰% در سال ۲۰۱۸ ، جوامع کارآفرینی ایران همچنین با قوت به کار خود ادامه می‌دهند. در حال حاضر همانطور که دولتمردان فرهنگ کارآفرینی را در سطوح مختلف تحصیلی و سیستم آموزشی ترویج میکند. میزان علاقمندی کارآفرینی در میان جوانان مخصوصا پس از آموزشهای دانشگاهی بسیار رشد داشته است. یکی از مهمترین استراتژی های اطلاعات کارآفرینی بر پایه توسعه توسعه مراکز نوآوری در دانشگاههاست. به همین علت کشور در همه روند آغازین فعالیت‌های کارآفرینی  هستند و فرصتهای کارآفرینی بسیار ارتقا یافته اند.

میزان کسب و کارهای تاسیس شده در سال ۲۰۱۸ ارتقا یافته و مستلزم این است که شرکتها قادر باشند مزایای رقابتی شان را در بازارهای جهانی عرضه کنند. بنابراین، تدوین و تصویب قوانین مربوط به شرکتهای خصوصی و دولتی و مالکیتهای شخصی برای بهره برداری هرچه بهتر از منابع موجود باید لحاظ شود.

درک شخصی از کارآفرینی

 

میزان

رتبه جهانی

فرصتهای درک شده

۲۲٫۳

۴۶

توانمندیهای درک شده

۵۳٫۱

۱۷

ترس از شکست

۳۰٫۴

۳۵

قصد کارآفرینی

۳۵٫۰

۱۰

فعالیت های آغازین کارآفرینی

۲۰۱۸

۹٫۷

۴۹/۲۹

۲۰۱۷

۱۳٫۳

۵۴/ T 19

۲۰۱۶

۱۲٫۸

۶۵/۲۳

میزان مالکیت کسب و کارهای خصوصی

۱۲٫۳

۴۹/۹

فعالیت‌های کارآفرینانه کارمندان

۰٫۹

۴۹/۴۳

فهرست انگیزشی

ارتقای فرصت/ضرورت فعالیت

۱٫۳

T39

نسبت جنسیتی

نسبت زنان و مردان

۰٫۵۰

T40

فرصت برابر مردان و زنان

۱٫۱۰

T 2

اثر کارآفرینی

ایجاد ۶ شغل و بیشتر

۳۶٫۰

۴۹/۶

نوآوری

۱۷٫۲

۳۹

صنعت (درصد بخشهای خدماتی)

۲۳٫۵

۱۳

ارزش کارآفرینی در جامعه

علاقمندی زیاد به کارآفرینی

۸۰٫۵

T7

گزینه خوبی برای کار

۳۹٫۳

۴۵

 

نمودار رتبه بندی کارشناسان از شرایط چارچوب کارآفرینی

 

عدد ۱بسیار ناکافی

عدد ۹ بسیار کافی

 

ترجمه و ویرایش: آزاده حکمی

این را هم ببینید

حقوق بازنشستگان در سال ۹۶

میزان حقوق سال ۹۷

میزان حقوق سال ۹۷  عضو کمیسیون تلفیق بودجه ۹۷ گفت: طبق مصوبه کمیسیون حقوق رؤسای …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه + 13 =